Beeld over Bipolaire stoornis in de media

World Bipolar Day 2018: welk beeld hebben wij?

Vrijdag 30 maart was het World Bipolar Day, maar doordat het Goede Vrijdag was, waren veel evenementen verplaatst naar vorige week. Zo was ik dinsdag 3 april zelf aanwezig bij het evenement bij de Sint-Willibrordusstichting in Heiloo om te debateren over hoe bipolaire mensen en patiënten worden afgebeeld op het witte doek. Want welk beeld hebben wij?

Bipolair op het witte doek

Dat was het thema van dit jaar. En wat mij opviel, was dat er onwijs veel films gaan over bipolaire mensen! Ik had geen idee. Ik wist wel dat er veel bipolaire acteurs en beroemdheden zijn, zoals Russel Brand en Demi Levato, maar films…

We begonnen de avond met de film “De Gelukkige Huisvrouw” met Carice van Houten. Voor de mensen die de film niet kennen: het gaat over een vrouw die vooral na haar zwangerschap volledig haar controle verliest. Van het weg willen doen van het kind, tot ongecontroleerd huilen en van complete manie tot ontkennen dat er überhaupt iets mis is. Klinkt wel als een bipolair patiënt toch? Het is een beetje heftig en overdreven, maar om een goed beeld te krijgen moet dat soms. Toch zat er een staartje aan. De stelling die wij kregen luidde namelijk: “mensen met een bipolaire stoornis kunnen geen kinderen opvoeden en mogen geen kinderen krijgen”. Pardon? Is dat wat mensen meekrijgen bij deze film? (Ik heb de film zelf nooit echt gezien trouwens). Ik zei gelijk dat dat niet waar was. Het ligt toch volledig aan de situatie? Als ik al jaren stabiel ben en goede begeleiding krijg? Toch waren er mensen in de zaal die het daar wel mee eens waren. Wel in zekere maten natuurlijk en ook afhankelijk van de situatie, maar als het zo zou gaan, zouden ze geen kinderen mogen krijgen.

Heftige start

Ik had niet verwacht dat er zoveel discussie los zou komen door een TRAILER. We keken niet eens de hele film! Dat beloofde wat. De volgende film zou ook wat los maken: Mr. Jones. Het verhaal laat veel psychoses en manische periodes zien en laat ook zien dat de hoofdrolspeler (Mr.Jones) vast wordt gebonden aan een bed om te kalmeren. Mensen werden er stil van. Hoe kon zoiets vrolijks en moois zoveel schade doen? En worden mensen echt nog vastgebonden? Ik zal vast een geheimpje verklappen: nee. De klinieken zien er tegenwoordig sowieso heel anders uit. Ook hier werd fanatiek over gedebatteerd en ik begon in te zien hoeveel effect beeld op ons heeft.

Mijn beeld

Mijn beeld is dan misschien niet in beeld uitgebeeld (wat een heerlijke zin) maar in schrift, maar toch hoor ik om mij heen hoe anders mensen daardoor gaan denken. Daarom ben ik ook zo gemotiveerd en blij om bezig te zijn met mijn nieuwe boek: Spiegelbeeld. Ik wil het boek na de zomer af hebben en rond oktober te publiceren. Maar daar heb ik wel hulp bij nodig. Ik heb proeflezers en motiverende mensen om me heen nodig en personages… Wil jij in een boek staan met jouw naam? Stuur dan een mailtje naar info@rubyvanderkuil.com en wie weet kom jij in een gepubliceerd boek te staan!

Share your thoughts