vrienden en twijfel hypomanie

Bipolair en vriendschap: twijfel (hypomanie)

Ik heb al een tijdje niets van mij laten horen, omdat ik druk ben met mijn derde (!) boek. De mijlpaal van tienduizend woorden is gehaald en de vaart zit erin. Maar toch vond ik het nodig om even te praten over vriendschap en de obstakels en twijfel die het brengt bij veel bipolaire mensen. Vandaag ga ik vooral in op de hypomanie. Een situatie die ik ken, heb ervaren en mij nog steeds achtervolgd. De manie en depressie behandel ik een andere keer, want die roepen heel andere vragen op dan de hypomanie in mijn ogen.

Vriendschap en twijfel

De twijfel zit er vaak goed in. En om verschillende redenen! Ik las dat veel mensen hun relaties (en dus ook vrienden) kwijtraken vanwege hun bipolariteit of simpelweg omdat ze het labeltje hebben. Dat laatste vind ik nog het ergst maar heb ik zelf ook wel meegemaakt. Ik zou zijn veranderd. Ik was niet meer zo druk en energiek. Gelukkig! Dat is voor mij een ziektebeeld! Toch werd dat niet altijd goed ontvangen.

Ook ben ik mensen kwijtgeraakt omdat ik juist druk en energiek was. Ik zou een slechte invloed zijn op mijn leeftijdsgenootjes en mocht met bepaalde kinderen niet meer spelen. Ik was ongewenst. Op jonge leeftijd kan dat er zeker voor zorgen dat je later nog sneller en makkelijker gaat twijfelen aan jouw gedrag en dat brengt mij bij twijfel punt twee: als ik nu vrienden maak, kan ik die dan houden? Raak ik ze niet kwijt door mijn gedrag en vinden zij mij echt wel aardig?

Ik ratel

Ik ben iemand die al snel te veel zegt en met te veel bedoel ik echt veel te veel. Ik ratel en ratel maar door… de gemiddelde ratelslang ratelt minder. En het ergste is dat ik soms zo door ratel dat ik noodgedwongen over moet op zinloze feitjes en weetjes omdat ik geen gespreksmateriaal meer heb. Het zweet breekt mij dan echt uit en het is niet zo dat ik bewust zo veel wil praten. Sterker nog, achteraf schaam ik mij dood, slaap ik er slecht van en krijg ik last van lichte paniekaanvallen uit angst om weer iemand achter mij te moeten laten en te vergeten.

Loslaten

Het beste wat je kan doen (en geloof me, ik ben er ook nog geen ster in) is het loslaten. Je bent wie je bent en als dat niet gewaardeerd wordt is dat dan jammer. Ik weet het, dat klinkt als een leven vol eenzaamheid, maar het zorgt er ook juist voor dat je betere relaties krijgt met de mensen die wél blijven. Plus, met zo een houding heb je ook minder spanning als je wel met iemand een gesprek wilt voeren. Hoe weet ik dat? Nou, eigenlijk niet. Zoals ik zei ben ik een ratelslang op zich. En toch weet ik het ook weer wel.

Hoe dan? Nou, toen ik mijn vriend ontmoeten (waar ik inmiddels bijna vijf jaar mee samen ben) ratelde ik ook aan een stuk door. Hij zag daar omheen en nu gaat het dus al een hele tijd goed! Je wordt vanzelf meer ontspannen bij iemand en dat maakt de druk ook minder groot.

9 Comments

Join the discussion and tell us your opinion.

Juliereply
9 mei 2019 at 10:07

Wat een fijn artikel. Ik vind het altijd logisch als je gewoon met mensen omgaat die iets afwijken van de norm om het zo te zeggen, omdat het heel breed gaat. Ik had gisteren nog een klant in de winkel waar ik werk die me bedankte voor mijn begrip omdat ze nog wat suf was van een behandeling die ze net gehad had. Dat is toch niet meer dan normaal? Gewoon elkaar respecteren en lekker jezelf blijven! 🙂

Ruby van der Kuilreply
9 mei 2019 at 11:06
– In reply to: Julie

Zo is het precies! Wat top dat er mensen zoals jij er ook nog zijn 😀

nicolereply
9 mei 2019 at 13:52

Wat fijn dat je vriend langs je geratel heen kon kijken en de mens achter het geklets zag. Dat vind ik meteen heel mooi! Dingen loslaten vind ik ook altijd erg moeilijk maar het is zeker goed advies.

Karinreply
9 mei 2019 at 17:00

ik kan mij voorstellen dat je aan jezelf gaat twijfelen en jezelf eigenlijk wilt veranderen. Maar zoals je zelf al zegt; je moet het loslaten. De mensen die het waard zijn zullen blijven en de rest….ach mensen die oordelen wil je toch niet in je buurt.

Melissareply
9 mei 2019 at 20:20

Verander nooit wie je bent. Dat is belangrijkst er past altijd iemand bij elk persoon denk ik altijd en fijn dat je vriend langs je geratel kon kijken

Amyreply
10 mei 2019 at 06:11

Ik kan het me goed voorstellen, dat je soms onzeker wordt of gaat twijfelen. Maar jezelf blijven is nog altijd het beste dat je kunt doen, want met een masker op lopen houd je niet vol. Het is mooi om te lezen dat je vriend er doorheen kon kijken en dat jullie nu al zo lang zo happy zijn.

Melaniereply
10 mei 2019 at 07:39

Je bent wie je bent en andere moeten daar maar doorheen kijken hoor. Ik ben ook anders en dat vind ik ook soms lastig .

Daniellereply
11 mei 2019 at 09:54

Mooi geschreven, met een mooie boodschap.

Gabriellereply
14 mei 2019 at 06:48

Mooi uitgelegd, fijn dat je vriend er doorheen kon kijken en dat jullie al vijf jaar samen zijn. Het loslaten van dingen vind ik ook altijd erg lastig.

Leave a reply