Leven met een bipolaire zus

Leven met… een bipolaire zus

In “Leven met… een bipolaire zus” kijken we naar de ervaring van Lieke. Als iemand mij vanaf haar begin heeft kunnen bestuderen, is het wel Lieke. Van de grootste ruzies tot de meest dierbare herinneringen… Wat heeft zij gemerkt van mijn stoornis en hoe maakt dat onze relatie anders?

Merkte jij dat ik anders was door mijn stoornis?

Niet perse. Ik was aan je gewend dus wist niet beter. Maar je reageerde altijd wel heftiger. Emotioneler zeg maar.

Wat dacht je toen je hoorde dat ik de diagnose had?

Ik had het er al een tijdje met je over, dus ik wist al een beetje van jou dat het een mogelijkheid was. Niet verbaasd, maar maakte wel een hoop duidelijk. Vooral dat emotionele van tijd tot tijd was ineens een stuk logischer.

Denk je dat onze relatie anders was of is geworden door mijn stoornis?

Wel indirect. Sinds je het weet ben je er veel mee bezig door je blog en boek etc. Wat ik erg tof vind! Alleen heb ik hele andere intresses en dingen die me bezighouden, waardoor we na mijn gevoel soms langs elkaar lopen.

Wat zou je graag willen veranderen tussen ons dat mijn stoornis anders maakt?

Niks eigenlijk. We verschillen nou eenmaal heel erg maar dat maakt niks uit. Dat hebben vast andere zussen ook. Als we appen of samen zijn is het leuk dus mooi zo laten. We zijn hoe dan ook toch hecht.

Waar loop je tegenaan in onze relatie als zussen?

Zoals ik hierboven noem eigenlijk alleen onze verschillen. En verschillende wijzen van denken natuurlijk. Maar loop nergens echt tegen aan waarvan ik zeg “ik wil niet in jouw buurt zijn”.

Wat wil je zeggen tegen andere broers en zussen van bipolaire patiënten?

Wat ik altijd tegen jou heb gezegd; dat ik je nooit anders ga behandelen. Als jij een uitbarsting hebt naar mij zonder aanleiding of goede reden, hoef ik dat niet normaal te vinden. Dus mijn tip is om niet anders te doen. Ik vind jou gewoon ‘normaal’ en wil niet dat jij het gevoel hebt dat je anders bent dan andere mensen. Ik behandel mijn zus zoals een zus en vriendin, en niet als een ‘gek’ zoals de wereld dat altijd maar raar zegt…

Share your thoughts