afbouwavontuur het laatste deel

Bipolair en Medicatie: mijn afbouwavontuur het laatste deel!

Het is zover, ik ben medicatievrij! Dus is het tijd om te laten weten wat ik heb gemerkt, zowel van de medicatie als de reacties om mij heen. Lees je mee bij het laatste deel van mijn afbouwavontuur? Je kunt het eerste deel >hier< lezen en het tweede deel >hier<.

Afbouwavontuur; mijn medicatie

Ik ben sneller afgebouwd dan in eerste instantie de planning was. Door veel stress vergat ik mijn laatste lieve lithiumpil geregeld en besloot toen dat het toch niks meer deed en stopte. Niet slim om het zo aan te pakken, zeker niet met die stress, maar ach. Ik deed het toch. En ik merkte dat ik minder verschijnselen had bij mijn laatste pil. Ik zat al onder mijn therapeutische dosis (ik zat op 0,2) en lichamelijk had ik weinig klachten. Waar ik voorheen misselijk werd en hoofdpijn had, was ik nu veel te druk met de stress en merkte er helemaal niets van.

Afgelopen maandag besprak ik dit met mijn psychiater en ik sta nu officieel in het systeem als medicatievrij. Het voelt goed, ik heb geen stemmingswisselingen op het moment, ben stabiel en hoop het zo door te zetten! Het heeft me zelfs meer gebracht! Ik voel meer, ook op gebied van intimiteit, merk dat ik niet meer aankom en toch ben ik stabiel. Het voelt top.

Afbouwavontuur; de mensen om mij heen

Ik moet het er toch even over hebben: de mensen en hun meningen. Waar de ene trots is dat ik het zonder medicatie doe en mij wilt ondersteunen, praat de ander mij de put in met hoe gevaarlijk het is en hoeveel mensen wel niet zijn opgenomen na het afbouwen van medicatie. En dat laatste helpt natuurlijk voor geen meter. Daarom wil ik het toch even bespreken. Iemand die afbouwt, zeker met toestemming en ondersteuning van de psychiaters en psychologen, moet je motiveren en ondersteunen. Ze maken die keuze met een rede en de experts laten het niet gebeuren als het echt niet kan. Iemand die geen ondersteuning heeft van de professionals kun je aanraden om dat toch aan te gaan. Probeer contact met een arts te motiveren zodat er minder gevaren zijn.

Wat absoluut niet kan en iemand juist instabiel maakt is bangmakerij. Nu zeg ik dit niet omdat het per definitie onzin is, je komt waarschijnlijk uit zo een situatie en wilt iemand alleen maar behoeden. Maar het helpt echt niet. Zelf werd ik er mega angstig van, terwijl ik al bijna een jaar stabiel ben en na het afbouwen nog steeds! Ik had voor het eerst weer echt paniek en wilde stoppen met afbouwen omdat anderen mij zeiden dat het echt niet kon en de kliniek de volgende plek zou zijn als ik medicatievrij zou zijn.

Even stoom afblazen

Ik heb niets tegen jullie lieve mensen die mij willen behoeden voor ellende, maar ik had er zelf juist ellende van, dus wilde het toch bespreken. Maar dat ik medicatievrij ben betekend niet dat ik niet meer bipolair ben en dat besef ik mij ook. Ik behoud contact met mijn behandelaren om de stabiliteit te behouden. En ik blijf mij inzetten voor meer openheid voor de bipolaire stoornis en blijf ook bloggen en ja, boek 3 is onderweg. Het duurt even door alles wat er priv√© nog meer speelt (opleiding is daar een groot deel van), maar het is onderweg. Het enige waar ik nu nog mee zit, zijn de overgebleven lithiumpillen op mijn nachtkastje…

Share your thoughts