Medicatie en bipolariteit

Bipolair en medicatie: medicatie is niet slecht!

Medicatie is altijd een lastig onderwerp. In een van mijn laatste berichten vertelde ik over hoeveel rare blikken en berichten ik kreeg toen ik zei dat ik medicijnvrij was en helaas werd zelfs dat bericht niet door iedereen goed opgevat. Vandaag ga ik daar verder op in.

Medicatie nemen is geen zwakte

Net als dat het niet slikken van medicatie niets zegt over de ernst van iemand zijn bipolariteit, zegt het nemen van medicatie ook niets. Het kan best zijn dat je onmogelijk zonder kan, omdat je dan simpelweg je stabiliteit kwijt raakt. Is dit zwak? Nee tuurlijk niet! Het is juist sterk dat je van jezelf weet wat werkt voor jou en daar dus hard mee aan de slag gaat! Zoals ik in mijn bericht ook probeerde te zeggen: het is sterk om te doen wat jij wilt en waar jij je goed bij voelt. Is dat zonder medicijnen? Prima. Is dat met medicatie? Ook prima!

Harder werken?

De opmerking die ik kreeg was dan ook: “werk je niet hard genoeg aan je herstel als je medicatie moet nemen?”. Dat is dus niet zo. Iemand kan zich helemaal suf werken om stabiel te worden en medicijnen kunnen daar een onderdeel van zijn. Hoe hard iemand dus aan zijn herstel werkt hangt niet samen met het gebruiken van medicatie.

Nog even rechtzetten

Omgekeerd is het dus ook niet zo dat iemand dus maar “geluk” heeft om geen medicatie nodig te hebben. Diegene kan alles hebben gegeven om zover te komen of (in mijn geval) kon diegene simpelweg niet leven met de bijwerkingen van medicijnen. Ja er zijn mensen die gewoon geluk hebben, maar oordeel in het geval van geen medicatie dus ook niet te snel.

We hebben allemaal andere paden die naar ons herstel leiden. Medicijnen zijn slechts een steen in dit pad. Voor sommigen een onmisbare steen en voor sommigen niet. Dat maakt ons niet anders. We vechten allemaal om stabiel te zijn. Laten we elkaar steunen, wat de ander zijn situatie ook mag zijn.

Share your thoughts